September 2012
1 post
De laatste dag
Het lijkt er nu toch echt van te gaan komen. Na zeven jaar studie ga ik binnenkort mijn artsenbul halen. Na tweeënhalf jaar coschappen, een periode die soms oneindig leek – op een krukje getuige zijn van het maken van drieëntwintig echo-cor’s – en soms veel te kort – ‘maar ik weet nog helemaal niet wat ik wil, misschien moet ik nog een extra coschap medische microbiologie/pathologie/AVG doen’ –,...
August 2012
1 post
Nacht
Halfvier. Ik loop over de donkere gangen van het ziekenhuis. Klikklak, tikken mijn hakken, echoend over de tegels bij de hoofdingang. Noot aan mezelf: geen hakken aandoen tijdens je nachtdienst.
Op de SEH liggen nog een meisje met een alcoholintoxicatie, een verdenking appendicitis, een ‘pijn in flank rechts’ en een ‘voelt zich alsof hij een spook is’. Voor die laatste is de psychiatrie toch maar...
July 2012
1 post
Niet erg somatisch
De jongen staart glazig in de verte. ‘Productive cough, fever, general body pain’ staat er op het velletje papier dat hij heeft meegekregen van de poli. Daar hebben ze hem nagekeken en met de suggestie ‘pneumonie, behandelen met X-pen en chloramphenicol, sputum opsturen voor tbc’ naar mij gestuurd voor opname.
De jongen zit zwijgend op het bed. Zijn broer begint een verhaal tegen mij, dat ik...
May 2012
3 posts
Ei
‘We gaan een exploratieve laparotomie doen, kom!’ De clinical officer roept me vanuit de verte, als ik ’s ochtends het ziekenhuisterrein op loop. ‘O, oké. Nu?’ Hij zegt ja, maar als ik op de ok kom, een donkergroen geschilderd kamertje met een nogal onstabiel lijkend bed waaraan een armsteun ontbreekt, zie ik nog niemand. Een halfuurtje later wordt de patiënt in een rolstoel binnengereden en...
He's okay
Het meisje ligt in een plas bloed. Kleine rode riviertjes stromen over het vaalroze zeil. Ze is naakt, haar bolle buik steekt pijnlijk groot af bij haar magere benen. Het donkere kamertje waarin we staan ruikt naar een mengsel van zweet, urine en bloed. Welkom in Afrika.
‘Hard persen’, zegt de nurse zonder veel enthousiasme in zijn stem. Het meisje, nog geen twintig, zet haar kiezen op elkaar en...
Geschenk
Het jongetje kijkt me met enorme blauwe ogen aan. Hij is een halfjaar oud en komt met zijn beide ouders naar de poli. Nee, de ouders wisten zelf eigenlijk ook niet precies waarvoor, het gaat prima met hun zoon. Het jongetje ligt op de onderzoekstafel, zijn kleren nog aan. Hij volgt alle bewegingen om hem heen op de voet, zijn tong een beetje uit de mond. Het is een mooi kindje, hoewel de ogen wat...
February 2012
1 post
Home sweet home
Het voelt toch een beetje als thuiskomen. Na bijna tien maanden van omzwervingen langs alle uithoeken van de regio begin ik vandaag weer aan een coschap in mijn eigen ziekenhuis. Het ziekenhuis waar ik vier jaar lang in de collegezaal heb gezeten en waar ik de weg ken, waar ik weet waar ik mijn witte jas moet halen en dat die standaard drie maten te groot is. Waar ik geen tijdelijk...
January 2012
6 posts
Over complimenten en excessen, koppen, maaivelden,...
Je loopt een coschap. Of twee, drie, vier. Je merkt iets op en je schrijft wat op. Je besluit een keer je overpeinzingen niet alleen op je eigen website te plaatsen. Je stuurt je stuk eens op naar een krant. De krant belt: ‘interessant, gaan we plaatsen’. Je kijkt ’s ochtends in de krant en ziet daar je artikel staan. Samen met nog duizenden andere Nederlanders lees je jouw eigen artikel terug. En...
De allesoverheersende hiërarchie van het...
Maandagochtend acht uur. In de overdrachtsruimte zitten tien witte jassen in leren fauteuils aan tafel, daarachter op klapstoeltjes nog zo’n vijftien jassen die geacht worden vooral hun mond te houden. Helemaal in de hoek het allerlaagste volk, de studenten, die bij de deur tegen de muur geleund staan. Welkom bij de artsenoverdracht in het gemiddelde ziekenhuis. Ik kan me werkplekken bedenken waar...
Een boek. Ofzo.
Het is begin januari. Mensen zeggen dat mijn kerstboom nu maar eens weg moet. Driekoningen, de dag dat mijn boom officieel verbrand had moeten worden, is al geweest. Er valt nu echt niets meer te vieren. Weg met die boom en die lichtjes en kaarsjes en terug naar het normale leven, maar dan nog net wat soberder. Al die schade van vorige maand moet immers gecompenseerd met een balans-maand of voor...
Mijn lichaam en ik
De meeste mensen praten graag over zichzelf. Een conversatie met een ander is alleen leuk als jij óók iets mag vertellen. Het fijnste is dan natuurlijk om te vertellen over welk leed je allemaal is overkomen. Dat vindt de gesprekspartner ook prettig, want die kan vervolgens reageren met een meelevende ‘oh, wat erg’ en daarna zijn ervaringen vertellen die altijd nét nog een stukje erger zijn.
...
December 2011
2 posts
Kerst
Op de balie van afdeling A7 staat een bakje met kerstkransjes. Er heeft nog niemand van gegeten. A7 is immers de longafdeling en wie wil er met kerst nou naast de rochelende mijnheer Jansen met zijn dubbelzijdige pneumonie terecht komen? Als je je ergens in het ziekenhuis bewust bent van ziekte, rondzwervende bacteriën en ander viezigheid dan is het wel de eeuwig rochelende longafdeling.
Maar het...
Keelpijn
Na maandenlang bijwonen van overdrachten over VP-drains, HIPECs en Wertheim-Okabayashi’s, zit er vandaag een patiënt voor me met keelpijn. ‘Ik heb keelpijn’, zegt hij.
‘Aha, keelpijn’, knik ik. Dysfagie, hemoptoë, haematemesis, groen sputum? Er schieten alvast wat vragen door mijn hoofd. ‘Nee, gewoon keelpijn’, zegt mijnheer Jansen. ‘Gewoon keelpijn?’, herhaal ik. ‘Oh…’
Mijn eerste dag...
November 2011
3 posts
Vroeg
“Dit alarm is ingesteld op 5 uur en 52 minuten vanaf nu.” Fijn,dankjewel, mijn lieve Samsung, wrijf het er nog maar even in. Mijn wekker staat sinds een paar weken om 5.38AM. Ik vond een zes in de tijd altijd al vroeg om op te staan, maar een vijf zou ik toch bijna onmenselijk willen noemen. De straten zijn verlaten, op de krantenjongen na, die mijn krant al in de bus heeft gegooid...
@mara_simons
Al even rondfladderend op Twitter, maar nu ook tijd om dat maar eens op mijn blog te noemen: volg me op @mara_simons.
Meedoen
Mevrouw Jansen kijkt me met grote ogen aan. “Heeft u ongeveer begrepen wat de chirurg heeft uitgelegd over de operatie?” vraag ik. Ademloos schudt mevrouw Jansen, een keurige vrouw van achter in de veertig, haar hoofd. “Nee…Ik… ik vroeg alleen maar of ik nou eerst die scan moest of eerst die foto, en toen… is ze nu boos?“ De chirurg is net op haar tikkende cowboylaarzen de spreekkamer...
October 2011
2 posts
Ontzettend matig
“The language of science is broken English,” schreef de Nederlandse natuurwetenschapper Hendrik Casimir in 1983. “Een universele taal die gesproken wordt door zowel obers op Hawaii en prostituees in Parijs als wetenschappers op internationale congressen zoals ik.” De taal van de geneeskunde, als subtaal binnen de internationale wetenschap, is weer van een geheel ander genre. Het ziekenhuis...
Kwártet
“Ik heb voor jullie een G6P3, 26+5, wat vind je?” “Hm, dat wordt lastig. Een 26+5, ik weet het niet, ik zal even de NICU bellen.” “Dan kunnen wij wel die G2P1 van 32+3 nemen. Deal?” “Goed. Dan mag ze om half vier vanmiddag op transport.”
Je zou denken dat ik beland ben bij een louche cocaïnehandel ergens in een ondergronds gangenstelsel tussen Schiphol en Volendam, maar ik bevind me op de...
August 2011
1 post
Eitjes
“Ik wil graag mijn eitjes laten invriezen.” Voor mij zit een vrouw van een jaar of dertig. Vierkante bril, strakke spijkerbroek, zwarte pumps en een grote handtas. “Aha,” zeg ik. “Ik kom eigenlijk op aanraden van een vriendin,” begint ze. Ze doet haar tas open en haalt er een roze map uit tevoorschijn. Als ze het elastiek eraf haalt, zie ik een envelop met het logo van de huisartsenpraktijk...
July 2011
1 post
Roeping
‘Ik wil gewoon heel graag mensen helpen en verzorgen. Het was eigenlijk toch wel een soort van roeping om dokter te worden.’Vraag aan een collegezaal vol eerstejaars waarom ze geneeskunde studeren en de helft komt met een dergelijk antwoord op de proppen. Vraag dit aan een stel economen of communicatiewetenschappers in spe en ze zeggen: ‘gewoon, leek me wel leuk.’
Of geneeskundestudenten...
June 2011
1 post
Psychiatrie
-“Is het druk op de afdeling?” -“Nou! Verschrikkelijk, gekkenhuis!”
Als dit het gevoel voor humor van je arts-assistent is en de psychiater je na je eerste anamnese vraagt of je wel eens van medische psychologie hebt gehoord, weet je dat psychiatrie niet jouw vak wordt. Dat geeft niet. Ik heb ook nooit het vak van kassajuffrouw bij Albert Heijn geambieerd, maar op sommige momenten in het leven is...
May 2011
3 posts
EPD
Het landelijk Elektronisch Patiënten Dossier komt er definitief niet. Na een investering van 300 miljoen euro blijkt het systeem toch niet veilig genoeg: Inbreuk op de privacy, veiligheid kan niet gegarandeerd worden, straks wordt mijn medisch dossier gehackt en schrijft mijn ex erin dat ik chlamydia heb, het zijn zo van die bezwaren.
Terwijl maar weinig mensen er problemen mee hebben dat hun...
In ere van de naamgever van deze website...
Ὄμνυμι Ἀπόλλωνα ἰητρὸν, καὶ Ἀσκληπιὸν, καὶ Ὑγείαν, καὶ Πανάκειαν, καὶ θεοὺς πάντας τε καὶ πάσας, ἵστορας ποιεύμενος, ἐπιτελέα ποιήσειν κατὰ δύναμιν καὶ κρίσιν ἐμὴν ὅρκον τόνδε καὶ ξυγγραφὴν τήνδε. ἡγήσασθαι μὲν τὸν διδάξαντά με τὴν τέχνην ταύτην ἴσα γενέτῃσιν ἐμοῖσι, καὶ βίου κοινώσασθαι, καὶ χρεῶν χρηίζοντι μετάδοσιν ποιήσασθαι, καὶ γένος τὸ ἐξ ωὐτέου ἀδελφοῖς ἴσον ἐπικρινέειν ἄῤῥεσι, καὶ...
Babinski
Ik heb mijn stethoscoop al in geen weken aangeraakt en weet nauwelijks meer hoe een souffle klinkt of een soepele buik aanvoelt. Hart-longen-buik-rectaal toucher? Interne geneeskunde lijkt alweer jaren geleden. In plaats van het saaie ‘even naar de longen luisteren’, heb ik deze weken een veel vermakelijker riedeltje af te werken bij elke nieuwe patiënt. Welkom op de afdeling Neurologie....
April 2011
3 posts
“Tja mijnheer, de keuze is aan u: óf slecht slapen, óf impotent. U mag zelf...”
– Dokter A, bij het voorschrijven van antidepressiva bij een patiënt met slaapproblemen.
#Tweet
Het moet al een tijd geleden gebeurd zijn. Ergens tussen de fase dat ik het ziekenhuis kende als de witte gangen waar George Clooney met stethoscoop om de nek doorheen rende en de dag dat ik zelf een witte jas aan trok en voor het eerst een stethoscoop op iemands borst legde. Op een bepaald moment in die periode is er iets veranderd. Was het ziekenhuis niet lange tijd een door mensenhanden...
Punaise
Grote visite. In ganzenpas lopen we de zaal op, dokter B, de aios en ik. De aios neemt het woord bij bed nummer een. Ik kijk naar mevrouw Jansen die met een zuurstofbril op zwaar ademend in bed ligt. ‘Ik-ben-nog-steeds-zo-benauwd,’ zucht ze, terwijl ze zich overeind hijst.
Mijn aandacht wordt getrokken door dokter B die aan de andere kant van het bed staat. Hij kijkt naar het prikbord achter...
March 2011
6 posts
Beesies, Welpies en Wuppies-WK 2010
“Zorg dat je vanmiddag om vier uur hier bent,” zegt de dame van het onderwijssecretariaat op mijn eerste dag op de afdeling. We staan in een hypermoderne koffiekamer met loungebar en vijftig inch plasmascherm aan de muur.
“De overdracht,” knik ik begrijpend. Ze kijkt met opgetrokken wenkbrauwen aan. “Voetbal,” zegt ze, verbijsterd over mijn onwetendheid. Als je tijdens het WK ergens coschappen...
"Goedemorgen, telefooncentrale..."
Coschappen lopen is geen vetpot, laten we dat voorop stellen. “Krijg je niet betaald dan?” “Nee.” “Níets?” “Jawel, in mijn vorige ziekenhuis kreeg ik €2,50.” “Per uur?” “Nee, per dag.” Lunchvergoeding noemen ze dat.
Dit bedrag mag dan omgerekend naar zo’n vijfentwintig eurocent per uur neerkomen op het salaris van de gemiddelde draaideurcrimineel die in de Bijlmerbajes wasknijpers in...
Als het goed gaat, gaat het goed
Overdracht, half vijf. ‘En als laatste is ons snoepje van de afdeling er weer’, draagt anios L met een vilein glimlachje over aan de avonddienst. ‘Mevrouw De Bruijn.’ Zes aniossen rondom mij slaken als één man een diepe zucht. ‘En ze gaat niet zo lekker’, voegt L eraan toe.
‘Kak’, zegt de avonddienst. Hij staat op. ‘Ik ga echt niet schouwen vannacht, hoor.’ Blijkbaar heeft mevrouw de Bruijn al...
3 tags
Het is niet goed
-Niet om de hete brij heen draaien
-Niet bagatelliseren
-Geef ruimte voor emoties
-Niet te veel praktische informatie
Zomaar een rijtje uit een boek over communiceren met patiënten. Een goed slecht-nieuws-gesprek valt met de deur in huis en in de kamer staat altijd een doos tissues en een kan water met plastic bekertjes. De oncoloog die twee stoelen naast me zit, heeft vooral de eerste regel goed...
Het mysterie co-assistent
“Dit is het einde van ons leven,”zeiden mijn medereiziger en -geneeskundestudent en ik tegen elkaar, toen we het neuswiel van onze Boeing het asfalt van Schiphol voelden raken. We waren weer thuis.
Na maanden van beetje werken, beetje vakantie en uiteindelijk een je-leeft-maar-een-keer-wereldreis, was er vandaag een einde gekomen aan ons onbezorgde studentenleventje. Over minder dan een week...
